ویژگی های یهود۲

دنیا پرستی

وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ

 لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ وَاللّهُ

 بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿بقره - 96﴾

برخورد انسان ها با پدیده مرگ ، بستگی به طرز نگرش آن ها نسبت به به عالم هستی ونقش انسان در این مجموعه دارد. آن ها که این جهان را هدف و مقصد می بینند وچیزی فراتر از آن سراغ ندارند، تمامی تلا ششان منحصر در بدست آوردن شرائط مناسب برای زندگی دنیاست وفلسفه وجودی آنها خلاصه در بهره گیری دنیوی و نفسانی  می شود ومجموعه دین و شریعت جایگاهی پیدا نمیکند.

 قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿كهف- 103﴾

بگو آيا شما را از زيانكارترين مردم آگاه گردانم

 الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿كهف – 104) [آنان] كسانى‏اند كه كوشش‏شان در زندگى دنيا به هدر رفته و خود مى‏پندارند

 كه كار خوب انجام مى‏دهند .

اما انبیاء فرستاده شده اند برای اینکه گنجینه های مدفون شده عقل بشر را را گرد وغبار عادت ها و روزمرگی ها و هوس ها و... پاک کنند و باورهای اورا نسبت به خویش و هستی دگرگون کند تا آنجا که برای خویش مقصدی عالی تر وبرتر از رفاه امنیت وآزادی برگزند ودنیا پلی برای او باشد و جاذبه هایش در او گردی به پا نکند .

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى ﴿131- طه﴾

و زنهار به سوى آنچه اصنافى از ايشان را از آن برخوردار كرديم [و فقط] زيور زندگى دنياست تا ايشان را در آن بيازماييم ديدگان خود مدوز و [بدان كه] روزى پروردگار تو بهتر و پايدارتر است بلکه از تمامی موقعیت ها  و ظرفیت های دنیا برای رسیدن به هدف عالی استفاده کند .در چنین فضایی ، مرگ درد آور وسخت نیست ؛ بلکه انتقال و جابجایی است. حال سؤالی که مطرح می شود این است که یهود وبنی اسرائیل جزء کدام یک از این دو دسته می باشد ؟

آیا پیامبری برای آنها نیامده بود ؟ آیا از شریعت و معرف وحی بی خبر بوده اند ؟  آیا از معاد و حرکت بی نهایت انسان چیزی نشنیده بودند؟

در قرآن از بنی اسرائیل به عنوان قومی یاد میشود که بیشترین وشهودی ترین هدایت ها ونشانه ها برای آنها نازل شد ؛

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ ﴿بقره-40﴾

سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّهِ مِن بَعْدِمَا جَاءتْهُ فَإِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿211﴾

از فرزندان اسرائيل بپرس چه بسيار نشانه‏هاى روشنى به آنان داديم و هر كس نعمت‏خدا را پس از آنكه براى او آمد [به كفران] بدل كند خدا سخت‏كيفر است (211)

 اما سیر بنی اسرائیل ، منتهی به کفر و ارتداد و انحراف از مسیر حق شد ؛ بطوری که در دنیا طلبی از مشرکین هم جلو افتادند        

(وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ ....مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ)حريص در اندوختن مال و ثروت، حريص در قبضه كردن دنيا، حريص در انحصارطلبى، آنها حتى از مشركان كه طبعا مى‏بايست در جمع‏آورى اموال از همه حريصتر باشند و از هر راه بدست آورند باكى نداشته باشند، حريصترند.

و نهایت همت آنها  زندگی دنیا خلاصه شد وبرای بدست آوردن زر وزیور دنیااز هیچ جنایتی فرو گذار نکردند وحتی دین هم ابزاری برای دنیا طلبی آن ها شد ؛ لذا کتاب آسمانی را به نفع هواهایشان تحریف کردند يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِن بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُواْ

كلمات را از جاهاى خود دگرگون مى‏كنند [و] مى‏گويند اگر اين [حكم]

به شما داده شد آن را بپذيريد و اگر آن به شما داده نشد پس دورى كنيد ﴿41مائده﴾           

از جمله ربا خواری که مال فراوان از این راه انباشتند:

 وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُواْ عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿161﴾   

و [به سبب] رباگرفتنشان( چيزهاى پاكيزه‏اى را كه بر آنان حلال شده بود حرام گردانيديم) با آنكه از آن نهى شده بودند و به ناروا مال مردم خوردنشان و ما براى كافران آنان عذابى دردناك آماده كرده‏ايم (161)

   أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ    ﴿42﴾ بسيار حرام خوارند.

لذا هریک از آنها دوست دارد بی نهایت در دنیا زندگی کند:

 يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ

(واژه الف سنه برای بیان تکثیر است نه اینکه هزار ، خصوصیتی

داشته باشد).

 ولی عذاب سختی در انتظار آنان است که قطعی وحتمی است ولو سالهای طولانی زنده بمانند. وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ.و اينكه كلمه (حياة) را نكره آورد، براى تحقير دنيا بود، هم چنان كه در آيه (وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ، وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ،

 لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ، اين زندگى دنيا جز لهوى و لعبى نيست و تنها زندگى آخرت است كه حيات محض است، اگر بدانند) نيز زندگى دنيا را به لهو و لعب تعبيركرده.